ცენტრში დაცულ საბუთებს შორის არის დედნები და პირები. ასლები/პირები სხვადასხვა დროსაა გადაწერილი და დედნის უქონლობის შემთხვევაში ორიგინალის მნიშვნელობას იძენს. ჩვენამდე მოღწეული უძველესი ისტორიული საბუთი XI საუკუნეს ეკუთვნის: „სიგელი ბაგრატ მეფისა ოპიზარ და მიჯნაძოროელ მამებისადმი“ (Sd-1201). ასლებს შორის ყველაზე ძველია „დაწერილი ფავნელისა მღვიმისადმი“, რომელიც IX საუკუნით თარიღდება და ჩვენამდე XII საუკუნის პირით მოაღწია (Ad-1). ცენტრში დაცული საბუთების ქრონოლოგიური ჩარჩო XX პირველ მეოთხედამდე ვრცელდება.

საბუთების ერთი ნაწილი შესრულებულია ეტრატზე, უმრავლესობა კი – ქაღალდზე. ტყავზე შესრულებულ დოკუმენტებს შორის გვხვდება პალიმფსესტებიც. ცენტრში დაცულია ხეზე შესრულებული რამდენიმე დოკუმენტი. საბუთები, ძირითადად, მხედრული ხელითაა ნაწერი, ნუსხა-ხუცურითაა შედგენილი მხოლოდ მცირე ნაწილი, რომლებიც საეკლესიო საბუთებს განეკუთვნება (Ad-16).  

ქვეყანაში შექმნილი პოლიტიკური მდგომარეობა დოკუმენტების გარეგნულ მხარეზეც აისახებოდა, ამიტომ გვაქვს ორენოვანი საბუთები: ქართულ-სპარსული (Hd-1350) (XVI-XVII სს.) და ქართულ-რუსული (XIX ს.).

გარეგნული მახასიათებლებითა და შინაარსობრივი თვალსაზრისით, საისტორიო დოკუმენტები კულტურული მემკვიდრეობის უნიკალურ ძეგლებს განეკუთვნება. დოკუმენტის ტექსტი, ტრადიციულად, ქანწილით იწყება. გვხვდება გამშვენებული ქანწილები მხატვრული გაფორმების საინტერესო ვარიაციებით (Hd-1329). საბუთების ნაწილი შემკულია  დეკორითა და მინიატიურული მხატვრობით, რომელიც სიუჟეტურად დაკავშირებულია საბუთის შინაარსთან. მინიატურულ მხატვრობაში რამდენიმე მეფის პორტრეტიც აისახა (Qd-7118).  ზოგიერთ შემთხვევაში ტექსტი შესრულებულია ფერადი მელნით (სინგური, ოქრომელანი...), რაც განსაკუთრებულ გამომსახველობას სძენს დოკუმენტს.